gryka zwyczajna

Miód gryczany

Najciemniejszy z polskich miodów nektarowych. Słodowy, piekący w gardle, o zapachu, który czuć przez zamknięty słoik.

Kup miód gryczany Wszystkie miody w sklepie

Skąd pochodzi

Pola gryki — w Polsce głównie Lubelszczyzna, Podlasie i Kotlina Kłodzka. Gryka nektaruje przede wszystkim rano, przy wysokiej wilgotności.

Zawiera najwięcej związków fenolowych spośród polskich miodów — stąd ciemna barwa i wyraźnie mniej „cukrowy” smak. To miód, który dzieli ludzi: albo się go bardzo lubi, albo wcale.

Dlaczego krystalizuje właśnie tak

Stosunkowo wysoka zawartość glukozy sprawia, że kryształy tworzą się szybko i są wyraźnie wyczuwalne na języku.

Temperatura pokojowa. Gruboziarnista krystalizacja jest dla tej odmiany normą, nie wadą.

Do czego się nadaje

Do piernika i miodownika — klasyk, którego nic nie zastąpi.
Do ciemnych sosów i marynat do wołowiny.
Z twarogiem i orzechami.
Do kawy zamiast cukru, jeśli lubisz wyraziste połączenia.

Tradycyjne zastosowanie

W piśmiennictwie pszczelarskim miód gryczany pojawia się przede wszystkim przy dolegliwościach układu krążenia, w tym przy miażdżycy.

Wyraźny zapach i ostry smak to nie wszystko, co piśmiennictwo odnotowuje o tej odmianie. Literatura apiterapeutyczna wymienia miód gryczany wśród miodów podawanych tradycyjnie przy dolegliwościach układu krążenia, w tym przy miażdżycy. Osobno źródła opisują skład i sposób uprawy: znaczną zawartość witaminy C oraz wymogi uprawy gryki, której ziarno trafia do produktów dla dzieci, co stawia gryczany wśród najbardziej ekologicznych miodów nektarowych.

Serce i krążenie

To opis tradycyjnego zastosowania miodów w apiterapii i piśmiennictwie pszczelarskim, a nie porada medyczna. Miód jest produktem spożywczym, nie lekiem, i nie zastępuje leczenia ani konsultacji z lekarzem.

Źródła: Żółty K., „Produkty pszczele skarbnicą zdrowia”, wydanie III; „Zdrowie i apiterapia”, wyd. Wilczyska, nr 1(2) 2011.

W tradycji

Gryka trafiła do Polski w średniowieczu i przez wieki była zbożem chłopskim, a miód gryczany — miodem codziennym, w odróżnieniu od dworskiego lipca. Do dziś jest podstawą tradycyjnego piernika staropolskiego.

Charakterystyka

Roślina: gryka zwyczajna (Fagopyrum esculentum)
Kwitnienie: lipiec i sierpień, przez trzy do czterech tygodni
Kolor: bardzo ciemny brąz, pod światło niemal czarny
Zapach: intensywny, słodowy, ziemisty — kojarzony z ciemnym pieczywem
Smak: mocny, melasowy, z ostrym, lekko piekącym wykończeniem
Krystalizacja: szybka — kilka tygodni, gruboziarnista
Intensywność

Typowy skład

Zawartość wody: 17–20%
Fruktoza : glukoza: ok. 1,1 : 1
Przewodność: 0,6–1,0 mS/cm
pH: 3,7–4,2

To zakresy typowe dla odmiany, podawane w literaturze pszczelarskiej i wynikające z polskiej normy oraz dyrektywy 2001/110/WE — nie wynik badania konkretnego słoika. Rzeczywiste pomiary dla danego zbioru znajdziesz na stronie partii.