

fasola wielokwiatowa
Jedna z najrzadszych polskich odmian. Jasna, łagodna, z kwaskowatością, po której da się ją odróżnić od innych jasnych miodów.
Duże plantacje fasoli tycznej — przede wszystkim dolina Dunajca, gdzie od pokoleń uprawia się odmianę „Piękny Jaś”. Ule muszą stać tuż przy polu: kwiat fasoli daje mało nektaru, więc pszczoła nie poleci po niego daleko.
Nie każda fasola jest pożytkiem. Fasola zwykła zapyla się sama i nektaruje znikomo; dopiero fasola wielokwiatowa ma kwiat na tyle obfity, że pszczoły w ogóle się nim interesują. Dlatego miód odmianowy z fasoli udaje się tylko w niektórych latach i tylko w kilku rejonach kraju.
Zachowuje się jak inne jasne miody nektarowe: krystalizuje drobno i po skrystalizowaniu wyraźnie jaśnieje, dochodząc do gęstej, smarownej konsystencji.
Temperatura pokojowa, z dala od światła. Nie podgrzewaj powyżej 40 °C — powyżej tej granicy rozkładają się enzymy.
Fasola tyczna to w dolinie Dunajca uprawa z tradycją — „Fasola Piękny Jaś z Doliny Dunajca” ma unijną Chronioną Nazwę Pochodzenia. Miód z jej kwiatu nigdy nie był towarem masowym: trafiał się pszczelarzom, którzy akurat stali przy takim polu.
To zakresy typowe dla odmiany, podawane w literaturze pszczelarskiej i wynikające z polskiej normy oraz dyrektywy 2001/110/WE — nie wynik badania konkretnego słoika. Rzeczywiste pomiary dla danego zbioru znajdziesz na stronie partii.