lipa drobnolistna i szerokolistna

Miód lipowy

Najbardziej aromatyczny z polskich miodów. Mentolowa nuta i delikatna goryczka rozpoznawalne od pierwszej łyżeczki.

Kup miód lipowy Wszystkie miody w sklepie

Skąd pochodzi

Stare aleje lipowe, parki dworskie i lasy liściaste. Lipa nektaruje obficie tylko w ciepłe, parne dni.

Aromat pochodzi od farnezolu i innych terpenów — tych samych związków, które czuć w kwitnącej lipie. Żaden inny polski miód nie ma tej mentolowo-ziołowej nuty.

Dlaczego krystalizuje właśnie tak

Zrównoważony stosunek cukrów daje drobnoziarnistą, kremową strukturę.

Temperatura pokojowa, szczelnie zamknięty — aromat ulatnia się przy dostępie powietrza.

Do czego się nadaje

Do herbaty — ale dodany do letniej, nie wrzącej.
Sam z łyżeczki, żeby wyczuć nutę mięty.
Do lemoniad i napojów z cytryną.
Do jogurtu i owsianki.

Tradycyjne zastosowanie

W apiterapii miód lipowy tradycyjnie podaje się przy przeziębieniach, anginie i grypie, zapaleniach oskrzeli i zatok, a także przy dolegliwościach reumatycznych i nerwicach.

Literatura, na którą powołuje się pasieka, wymienia miód lipowy wśród miodów podawanych przy ostrych i przewlekłych przeziębieniach, anginie i grypie oraz przy zapaleniach oskrzeli i zatok. Te same źródła opisują jego zastosowanie przy dolegliwościach reumatycznych i nerwicach. Charakterystyczna mentolowo-ziołowa nuta, po której rozpoznaje się miód lipowy, pochodzi od farnezolu i innych terpenów kwiatu lipy.

To opis tradycyjnego zastosowania miodów w apiterapii i piśmiennictwie pszczelarskim, a nie porada medyczna. Miód jest produktem spożywczym, nie lekiem, i nie zastępuje leczenia ani konsultacji z lekarzem.

Źródła: Żółty K., „Produkty pszczele skarbnicą zdrowia”, wydanie III; „Zdrowie i apiterapia”, wyd. Wilczyska, nr 1(2) 2011.

W tradycji

Lipa jest w polskiej kulturze drzewem domowym — sadzonym przy dworach i kościołach. Miód lipowy przez wieki uchodził za najbardziej wyszukany i był tym, który podawano gościom.

Charakterystyka

Roślina: lipa drobnolistna i szerokolistna (Tilia cordata, Tilia platyphyllos)
Kwitnienie: przełom czerwca i lipca, dwa do trzech tygodni — szerokolistna kwitnie o dwa tygodnie wcześniej
Kolor: jasny bursztyn, czasem z zielonkawym odcieniem
Zapach: intensywnie kwiatowy, z wyraźną nutą mięty i lipowego kwiatu
Smak: wyrazisty, lekko ziołowy, z delikatną goryczką na końcu
Krystalizacja: średnia — od dwóch do sześciu miesięcy
Intensywność

Typowy skład

Zawartość wody: 16–19%
Fruktoza : glukoza: ok. 1,2 : 1
Przewodność: 0,4–0,8 mS/cm
pH: 3,9–4,4

To zakresy typowe dla odmiany, podawane w literaturze pszczelarskiej i wynikające z polskiej normy oraz dyrektywy 2001/110/WE — nie wynik badania konkretnego słoika. Rzeczywiste pomiary dla danego zbioru znajdziesz na stronie partii.